- ગ્હેક કરંડીયો થઇ ગઇ -

ઘડી ગઇ ને ઘડી પછી એ ઘડી ખડકલો થઇ ગઇ,
પાનખરે નિકળેલી હાય, જો ગરમાળો થઇ ગઇ.

ઢગલેથી સુક્કા પાનના
કોઇ સરવર જળ થૈ ઉઠે !
સુક્કી છાલ ખરી તે જો
પેલી લીલપ લગરીક હસે !
મોર ઊડી આંબેથી ખરતાં ગ્હેક કરંડીયો થઇ ગઇ,
ઘડી ગઇ ને ઘડી પછીની ઘડી અવનવું દઇ ગઇ.

ગુંજારવથી ભર્યો ભર્યો
જે રહેતો હંમેશ માળો,
પાંખ મળ્યે રવ ઊડી ગયેથી
લાગે ઠાલો ઠાલો,
ઘડી મરકતી ગરક થતી, પરમાણ પરમના દઇ ગઇ,
પાનખરે નિકળેલી હાય, જો ગરમાળો થઇ ગઇ.
-મનોજ શુક્લ
---

- ફાગણ -

કળી કનેથી કેસુડાની કુંજન શીખી કોયલ છૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.

ગાન સુણીને કોયલનું
ભમરો જૈ ભુલતો ભાન અને,
તે બેઉની પાછળ ઘોડાપૂર
વછૂટે ફોરમ રે !
તે ધસમસતા વ્હેણ મહીં તરબોળ દિશાને કલરવ ફૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.

પતંગિયાઓ ગુલમહોરને
પાંખે લઇને વનમાં ફરતાં,
ગરમાળાનાં ફૂલ ગીતની
ગલી ગલીમાં ફેરી કરતાં,
ભમરાનાં જૈ કાને પીટતાં ભેદભરમનાં ઢોલ તૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.
-- મનોજ શુક્લ
---

- ભમરા કેમ ચડે ના ચાળે 1 -

ભમરા કેમ ચાડે ના ચાળે !
ઝાકળની છાલકથી ફૂલો ચહેરા જૈ ઊજાળે,
ભમરા કેમ ચાડે ના ચાળે !

એકે બુંદ નસીબે આવ્યે
ઝળહળ તેજ ચમકતું,
તે ઝાકળની છાલક જોવા
જગ આખ્ખું લખલખતું,
વાછંટ જેને સ્પર્શી તે સૌ પાગલ થઇ ગયા જગ ભાળે,
ભમરા કેમ ચાડે ના ચાળે !

ફૂટડા લાગે ફૂલ
રૂપની છોળો જૈ ઊડાવે,
ખીલ ખીલ હસતા, ગાતા
પૂરા નભને એ નચાવે,
રૂપ ઘેલા પૂજારી આથી ધન્ય ઘડી કૈ ન્યાળે,
ભમરા કેમ ચાડે ના ચાળે !
-- મનોજ શુક્લ
---

- ગ્હેક કરંડીયો થઇ ગઇ -

ઘડી ગઇ ને ઘડી પછી એ ઘડી ખડકલો થઇ ગઇ,
પાનખરે નિકળેલી હાય, જો ગરમાળો થઇ ગઇ.
ઢગલેથી સુક્કા પાનના
કોઇ સરવર જળ થૈ ઉઠે !
સુક્કી છાલ ખરી તે જો
પેલી લીલપ લગરીક હસે !
મોર ઊડી આંબેથી ખરતાં ગ્હેક કરંડીયો થઇ ગઇ,
ઘડી ગઇ ને ઘડી પછીની ઘડી અવનવું દઇ ગઇ.

ગુંજારવથી ભર્યો ભર્યો
જે રહેતો હંમેશ માળો,
પાંખ મળ્યે રવ ઊડી ગયેથી
લાગે ઠાલો ઠાલો,
ઘડી મરકતી ગરક થતી, પરમાણ પરમના દઇ ગઇ,
પાનખરે નિકળેલી હાય, જો ગરમાળો થઇ ગઇ.
---


- ફાગણ -

કળી કનેથી કેસુડાની કુંજન શીખી કોયલ છૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.
ગાન સુણીને કોયલનું
ભમરો જૈ ભુલતો ભાન અને,
તે બેઉની પાછળ ઘોડાપૂર
વછૂટે ફોરમ રે !
તે ધસમસતા વ્હેણ મહીં તરબોળ દિશાને કલરવ ફૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.

પતંગિયાઓ ગુલમહોરને
પાંખે લઇને વનમાં ફરતાં,
ગરમાળાનાં ફૂલ ગીતની
ગલી ગલીમાં ફેરી કરતાં,
ભમરાનાં જૈ કાને પીટતાં ભેદભરમનાં ઢોલ તૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.
---


- ભમરા કેમ ચડે ના ચાળે 1 -

ભમરા કેમ ચાડે ના ચાળે !
ઝાકળની છાલકથી ફૂલો ચહેરા જૈ ઊજાળે,
ભમરા કેમ ચાડે ના ચાળે !

એકે બુંદ નસીબે આવ્યે
ઝળહળ તેજ ચમકતું,
તે ઝાકળની છાલક જોવા
જગ આખ્ખું લખલખતું,
વાછંટ જેને સ્પર્શી તે સૌ પાગલ થઇ ગયા જગ ભાળે,
ભમરા કેમ ચાડે ના ચાળે !

નમણા લાગે ફૂલ
રૂપની છોળો જૈ ઊડાવે,
ખીલ ખીલ હસતા, ગાતા
પૂરા નભને એ નચાવે,
રૂપ ઘેલા પૂજારી આથી ધન્ય ઘડી કૈ ન્યાળે,
ભમરા કેમ ચાડે ના ચાળે !
---

-વાયા વાદળ-

ઝાકળનું સૌરભ સુધીનું વાયા વાદળ જાવું,
ખાલીપામાં સ્નેહ ભરી લઈ અમી વરસતા જાવું.

રેપર નહીં વેપરને
છૂપો અત્તર ફાયો ફોરો,
મઘમઘાટ વાદળ થઈ
પાછો ફૂલ બનીને ફોરો,
ઝરણાનું કલબલ સાગરનું ઘુઘવવું થઈ જાવું,
ઝાકળનું સૌરભ સુધીનું વાયા વાદળ જાવું,

મનનું મોતી ફટકીયું
કઈ પળમાં તૂટી જાતું,
હળુક રહીને સોય ઉતરતાં
પારામાં પલટાતું,
વિધ વિધ રૂપે છાબ ભરીને સુંદરતા હું લાવું,
ખાલીપામાં સ્નેહ ભરી લઈ અમી વરસતા જાવું.

-મનોજ શુક્લ-

અનાહત મનોમન હવે દ્વાર ખોલો,
કહે દ્રશ્ય પલકો હવે દ્વાર ખોલો.

હતી શર્દ ઋત ને તુષારે પલળતા
નિશા થરથરે છે હવે દ્વાર ખોલો.

કસોટી કરી ઝાંઝવાની ઝડીથી,
કરી ઝરમરો કૈ હવે દ્વાર ખોલો.

પ્રતિક્ષા કદી તીવ્રતમ થૈ સતવે,
અજંપો ધકેલે અને દ્વાર ખોલો.

ઘણું યે અડકશે, બતાવી કહેશે,
હ્ર્દય, મન, ત્વચા, કાન રે દ્વાર ખોલો.

સનમ શું અપેક્ષા ચમનની કરે હેં !
ન ફોરમ કહે ફૂલને દ્વાર ખોલો.

-મનોજ શુક્લ-

ગીતની હોઠે ચડી ઝરમર થકી,
માંહ્યલુ મલકાય છે સરવર છલી.

ઝરમરો વાતાવરણમાં જોઈને,
વાયરે પણ હોઠ પર મરમર ધરી.

વિંધતા મોતી કનેથી શું મળ્યું ?
લાગણીઓ જોઈલો પડતર મળી.

રેતમાં કાંઠે હવે ક્યાં શોધવા ?
બાંધતા કિલ્લા અમે ઘરઘર રમીઓ

આ કિનારાઓ સમયના તાકતા,
આ૫ણે આજે અહીં હરફર કરી.

-મનોજ શુક્લ-